Fondation Maeght in Vence

Een uniek museum in Zuid-Frankrijk

Na 50 jaar nog modern!

3 juli 2013

Net buiten het fraaie en oude toeristisch-drukke vestingstadje St. Paul de Vence, op 15 km van Cagnes-sur-Mer aan de Franse Middellandse Zeekust ligt de Fondation Maeght. Juist ja, dat dacht ik in 2012 ook toen ik het bordje zag dat naar die Fondation wees. Zoiets kan gewoon niet interessant zijn. Bovendien was het zo heet op dat moment, dat ik alleen dacht aan een lekker koel biertje bij mijn tent. Ik zag daarom ook helemaal niet hoe groot de parkeerplaats was – meestal een goede aanwijzing voor het belang van iets – maar die lag verstopt in de bossen. Kortom HET KWAM ER GEWOON NIET VAN. Thuis Googelde ik nog even op de ‘Maeght’, en kwam er toen achter, dat ik een van de mooiste collecties voor moderne kunst in Europa was misgelopen. Een mooi en interessant museumgebouw, met een prachtige beeldentuin, een mooie collectie moderne schilderijen en objecten – een uniek geheel dus!

In 2013 kreeg ik een tweede kans. De camping in Vence was erg goed bevallen, en het weer wil er meestal wel mooi zijn in het begin van juni. Met hoge verwachtingen ben ik naar de Fondation Maeght gereden, notabene 5 minuten van de camping vandaan. De parkeerplaats was inderdaad groot! Ik heb uren tussen al het moois doorgebracht, en ik heb veel gefotografeerd. Genoten dus!

De Parijse kunsthandelaars Aimé en Marguerite Maeght zochten begin jaren ‘60 een eigen locatie voor hun grote kunstcollectie, met werken van o.a. Kandinsky, Léger, Bonnard, Braque, Chagall, Miró en Giacometti. Veel kunstenaars hoorden tot hun directe vriendenkring. De beroemde Catalaanse architect en huisvriend José-Luis Sert kreeg de opdracht voor de bouw van een museum, en hij creëerde een uniek gebouw dat een eenheid vormt met zijn omgeving.  De ramen zitten verwerkt in een ‘gekartelde’ dakvorm, waardoor het licht indirect binnenvalt, en ideaal is voor de tentoongestelde schilderijen. 

Beelden van Giacometti....

.... op de 'Cour Giacometti'

Sert betrok ook de vrien-denkring van de opdrachtgevers bij het bouwproject. Zo kreeg Alberto Giacometti zijn eigen ‘cour’ met beelden

Miró maakte een labyrint met zijn kleurige beeldhouwwerken en keramiek, als het ware als een tuin in de tuin!

De fontein van Pol Bury

George Braque maakte een waterbassin-met-mozaïekbodem en glasinloodramen, Paul Bury een fraaie fontein en mijn favoriete kunstenaar Marc Chagall (we hebben zijn graf bezocht in St. Paul de Vence, op nog geen kilometer van het museum vandaan) maakte bijzondere muurmozaïeken. 

De hoogtepunten van de voortuin zijn beelden van Zadkine, Arp, Hepworth en Calder. Het complex is geopend op 28 juli 1964. Op het moment dat ik dit schrijf is dat op elf dagen na precies 50 jaar geleden. 

Dat feestje loop ik dus mooi mis!!!

Café de Flor - Jörg Immendorff

Silverstone - Frank Stella

Diamond dust shoes - Andy Warhol

Webadres Fondation Maeght: 

http://www.fondation-maeght.com/

Mémorial de la Résistance

Mémorial de la Résistance

Col de La Chau
26420 Vassieux en Vercors - Drôme
info@memorial-vercors.fr

30 juni 2012

We vinden het 'Mémorial  de la Résistance' na enig zoeken en ondanks de richtingbordjes, want het is niet erg uitbundig aangegeven! De parkeerplaats zien we ook over het hoofd - er staan dan ook op deze zaterdagochtend helemaal geen auto's! Het gebouw zelf zien we pas als we er op het voetpad vlakbij zijn. Het is een langwerpig betonnen, bunkerachtig gebouw, verscholen in de rand van een kalkrots. Sober en saai, bijna kleurloos, ‘om de bezoeker tot bezinning uit te nodigen’ lezen we in de folder. Zo moeten de mensen van de ondergrondse in de Vercors, bekend onder hun geuzennaam ‘maquisards’, over het dal uitgekeken hebben naar de bewegingen van de Duitse tegenstanders. Vanuit een gecamoufleerde schuilplaats, omgeven door dennen en jeneverstruiken.

Vanaf de binnenkomst in het museum duik je als bezoeker in de wereld van de Maquis. Er is een Nederlandstalig gidsje, maar het Mémorial is - logisch ook - erg Frans opgezet. Het is bijvoorbeeld voor ons moeilijk om de filmbeelden met getuigenissen te volgen. Toch spreekt het ons gevoel aan, en kunnen we er daardoor toch veel van begrijpen. De ondergrondse in de Vercors mag een voorbeeld voor het Franse verzet genoemd worden, en de daden van 'les maquisards' zijn vermaard!

In de eerste week van deze vakantie las ik 'Haar naam was Sarah’, van de Franse schrijfster Tatiana de Rosnay. Daarin wordt naast de tragedie van Sarah een Franse oorlogsgeschiedenis verteld, zoals wij die ook kennen: met jodenvervolging, inclusief de gele ster ('juif'), arbeidsinzet, onderduiken, avondklok, razzia’s, rantsoenering, verzet, collaboratie, etc. Het Frans-joodse oorlogsverhaal krijgt in dit museum veel ruimte. 

Veel ruimte is er ook voor de veelal dappere, maar ook tragische gebeurtenissen in de-ze Vercors-streek, waar de résistance de ‘Vrije Republiek van Vercors’ oprichtte tegen de Duitse bezetting van juni tot juli 1944. De republiek heeft maar kort bestaan en is genadeloos neergeslagen. Het heeft ook veel mensenlevens gekost. De kinderen van de dorpen uit de Vercors hebben de namen van 840 oorlogsslachtoffers uit deze streek in loden plaatjes gegraveerd, die hier op een muur zijn bevestigd. 

Het Mémorial is pas in 1994 geopend, en is heel modern in presentatietechnieken. Vanaf het panoramisch uitzichtpunt op het dak kijk je uit over het bergmassief en het slagveld. Recht beneden ons zien we in het dal een kleine, zo kenmerkende oorlogsbegraafplaats, met vlaggen en gelijke kruisen. Als we met de auto naar beneden rijden gaan we er even langs. Op deze ‘Nécropole de la Résistance’ liggen 187 mensen begraven, die allemaal omgekomen zijn in dezelfde korte periode en hun leven voor de vrijheid van anderen hebben opgeofferd. Jong en oud. Het maakt ons altijd weer stil…..